NL
Blogs

Overwinnen

Born -

“Paul, zou jij een blog willen schrijven voor Rogelli?”

Natuurlijk! Ik heb dat nog nooit gedaan, maar het lijkt mij heel erg leuk.

Ik ben Paul Ramakers, 35 jaar en ik woon samen met mijn 2 kinderen in Born. Hoe beter ik mezelf leer kennen, hoe meer ik me realiseer dat ik verslaafd ben aan uitdagingen. Waar ik dat voorheen in mijn werk zocht - hoe hoger mijn targets hoe beter ik presteerde - zoek ik nu die uitdaging steeds meer in mezelf, zowel fysiek als mentaal. 

Zo is het ook te verklaren waarom ik geen bedenktijd nodig had toen mijn fysiotherapeut eind april vroeg of ik anderhalve maand later mee wilde naar de HandbikeBattle. Uhm… wacht even, handbike? Nog nooit van gehoord. Maar als fanatiek mountainbiker wist ik wel dat 1000 hoogtemeters op een afstand van 20 km een behoorlijke uitdaging zouden zijn.

Voor de eerste HandbikeBattle 2019 in Kaunertal (Oostenrijk) stond ik voor 200% “aan”. Ik trainde zo efficiënt mogelijk, paste mijn voeding aan en bestudeerde elk detail van de klim. Ik besefte dat ik waarschijnlijk degene zou zijn die de minste ervaring had met handbiken. En, oh ja, nog een eigenschap van mij: verliezen… daar kan ik moeilijk tegen.

Op de grote dag, 13 juni, ging ik volledig gefocust die berg op. “Vooral genieten” was mij meermaals aangeraden, maar een prestatie neerzetten en mezelf overtreffen waren net zo belangrijk. En wat heb ik genoten! Vier maanden nadat ik mijn been ben verloren in het gevecht met kanker, kwam ik als tweede H5-handbiker over de finish! Heel leuk dat tweede, maar onbeschrijfelijker is het gevoel dat ik weer vertrouwen in mijn eigen lijf heb gekregen. Kijken wat je nog kunt doen, in plaats van wat je niet kunt, heeft me gebracht tot waar ik nu ben.

Na de battle ben ik volle bak doorgegaan met trainen en in slechts 8 maanden na mijn amputatie mocht ik mijn neus laten zien op Papendal en daar zo’n geel doordrukvelletje gekregen waarop ik las: “wij zien op termijn paralympische mogelijkheden in u”. Vanaf dat moment het ik nog maar één droom en één doel: Paralympics Parijs 2024.

De knop is om en ik ben onderweg van 5 dagen kantoor, naar 5 dagen handbiken. Ook dit brengt de nodige veranderingen met zich mee en is vooral een financiële uitdaging. Maar zoals ik al zei, dat ligt mij wel.

Na een winter keihard trainen kijk ik uit naar mijn nieuwe meetmoment. Zorgvuldig plan ik al mijn wedstrijden en bepaal ik waar ik me op wil focussen, maar dan: Corona... Binnen een aantal weken staat er door alle wedstrijden dit seizoen een streep en ben ik zoekend naar een nieuwe houvast en korte termijn doel om de motivatie te kunnen opbrengen ook deze zomer te blijven “droog-trainen”.

Maar eigenlijk kan ik niets anders concluderen dan dat ik gewoon geniet van iedere seconde op de handbike. Mezelf uitdagen iedere dag sterker en beter te worden en niet vergeten om te genieten van de prachtige stukjes Nederland die onderweg langs mij flitsen. Want een duidelijk doel voor ogen hebben en daar naartoe werken, heb ik nodig, maar de intrinsieke motivatie om kilometers te maken is voldoende om deze zomer me volledig te geven.

Om volledig gefocust te zijn op het behalen van mijn doelen en zodra de wedstrijdkalenders weer gevuld zijn, in wedstrijden optimaal te kunnen presteren, hecht ik veel waarde aan goede kleding. Temperatuur, passing, maar ook uitstraling vind ik belangrijk. Ik ben dan ook enorm vereerd met het heuglijke feit dat Rogelli mij ondersteunt in het bereiken van mijn droom. Dit seizoen zal ik rijden in de Rogelli-kleuren en zullen wij samen het beste resultaat behalen.

Wil jij op de hoogte blijven van mijn avonturen?
Volg me dan op:
Facebook: PassionPersistencePaul
Instagram: @paul_ramakers