NL
Nieuwsarchief

#ENJOYTHEDISTANCE Yes, I did it!

Sint Willebrord -

In dit gastblog vertelt één van onze Ambassadeurs over de deelname aan zijn eerste triatlon. Fietsen is één van zijn grote passies. (lees hierover meer in de eerste blog) Maar nu kwamen er ineens twee andere sporten bij. Lees snel verder om te horen hoe het Mathys, of Dutch_Cycling_Friend op Instagram is vergaan.

De allerlaatste voorbereidingen

In de laatste vijf weken voor de triatlon had ik mezelf voorgenomen om wekelijks te gaan zwemmen, twee keer per week te gaan hardlopen én minimaal één keer een koppeltraining te doen (eerst fietsen en direct daarna hardlopen). Mooie plannen maar helaas is niet alles gelukt. Door drukte en andere verplichtingen was het lastig om tijd vrij te maken voor alle trainingen. Wel heb ik één keer de koppeltraining gedaan en dat ging goed. Nadat ik vanuit mijn werk naar huis was gefietst trok ik direct mijn hardloopschoenen aan voor een rondje van 5 kilometer. Ik had verwacht dat dit zwaarder zou zijn dus dat stemde me gerust.

Een paar dagen voor de wedstrijd zwom ik twee keer 750 meter en dat ging me ook prima af. Dit gaf me vertrouwen in een goede afloop van het zwemonderdeel.

Klaar voor de start…

Zondag 2 juni was het zover, mijn eerste triatlon. Het was sowieso een historische dag want het werd de warmste 2 juni ooit in Nederland, 32 graden. Hierdoor hoefde ik me in ieder geval geen zorgen te maken over de watertemperatuur. Dit had als voordeel dat ik voor alle onderdelen het Rogelli Taupo triatlon pak kon aanhouden en dus geen wetsuit uit hoefde te trekken.

Ik had gekozen voor een triatlon dichtbij huis en ik kon gewoon op de racefiets naar de start fietsen. Daar aangekomen ontving ik mijn deelnemerspakket en plaatste ik mijn fiets in de wisselzone. Ik had niet geoefend op de wissels dus ik keek bij de andere deelnemers hoe ik alles neer moest leggen om na het zwemmen zo snel mogelijk op de fiets te kunnen springen. Mijn “wave” van zo’n 80 deelnemers startte om half twee. Om kwart over een verzamelden zich al aardig wat mensen aan de start dus ik besloot ook klaar te gaan staan. Ik deed mee aan de sprint editie wat inhoud dat je 750 meter zwemt, 20 kilometer fietst en 5 kilometer hardloopt. Makkie toch?

Af!

Toen om exact half twee het startschot klonk rende ik als één van de eersten over het strand richting het water. Na een paar grote passen dook ik het water in en startte ik mijn borstcrawl slag. De eerste meters waren enorm chaotisch omdat iedereen op dezelfde plek wilde zwemmen. Er waren mensen die over me heen wilde zwemmen en onbedoeld raakte ik mensen met mijn handen en voeten. Het was even zo heftig dat ik een slok water binnenkreeg en ik twee slagen schoolslag moest doen om weer op adem te komen. Wow, de strijd is losgebarsten. Gelukkig ben ik een redelijk snelle zwemmer en kon ik al snel veel mensen achter me laten. Ik kreeg de slag te pakken en dat gaf weer wat rust. Zwemmen in open water was wel degelijk iets anders dan baantjes trekken in het zwembad. Zo nu en dan moest ik me even oriënteren om te kijken of ik nog wel op koers lag. Na het ronden van de tweede boei was het nog 250 meter rechtdoor tot de wisselzone.

Toen ik na 14:17 minuten het water uitliep merkte ik dat ik een beetje duizelig was. Aangekomen bij mijn fiets moest er een hoop gebeuren. Voeten afdrogen, sokken aan, schoenen aan, energy gelletje nemen, helm op, Garmin aan, bril op. Het ging allemaal niet in een enorm rap tempo omdat ik ook nog aan het bijkomen was van het zwemmen. Met de raceschoenen aan rende ik naar de uitgang van de wisselzone, ik sprong op mijn fiets en klikte mijn schoenen in de pedalen. Ik kende het parcours goed en wist exact op welke stukken ik wind mee en wind tegen zou hebben. Na het intensieve zwemmen was het fietsen echt heerlijk. Dit voelde vertrouwd en ik haalde flink wat mensen in wat ook een goed gevoel gaf.
Met name op de stukken met wind tegen was ik sterk en liet ik mijn benen volop draaien. Na 32:34 minuten kwam ik weer aan in de wisselzone. Wederom moest ik wat handelingen doen maar het ging gelukkig iets sneller als tijdens de eerste wissel. Ik hoorde mijn supporters roepen dat ik 14e lag en dit gaf me een extra stimulans om door te zetten.

De laatste loodjes…

Ik lag dus vooraan in het deelnemersveld en het enige dat ik hoefde te doen was nog 5 kilometer hardlopen. Echter was ik al ruim 45 minuten aan het knallen, was hardlopen niet mijn sterkte onderdeel én begon de hitte ook op te spelen. Ik pushte mezelf zo snel mogelijk te blijven lopen maar het was wel zwaar. Ik werd door wat mensen ingehaald maar hier had ik al rekening mee gehouden omdat ik wist dat lopen niet mijn sterkste onderdeel was. Tijdens de route stonden ze gelukkig met natte sponzen en bekertjes water. Ik pakte alles aan; kneep de spons uit over mijn hoofd en probeerde al rennend kleine slokjes water te drinken. Doordat ik het parcours goed kende wist ik exact waar ik was en hoelang ik nog moest en continu had ik de finishlijn in gedachte. Na 28.33 minuten kwam ik binnen en kon ik eindelijk mijn beide armen de lucht in steken! Ik heb het gewoon gedaan! Mijn totale tijd inclusief de wissels is: 01:20:07 en ik ben hier superblij mee. Het gaf een super voldaan gevoel om dit te voltooien en voluit te gaan op de drie onderdelen. Met een mooie mediale om mijn nek nam ik de felicitaties aan en kon ik nog even heerlijk nagenieten van deze prestatie.

Voor herhaling vatbaar?

Ja! Ik ben erg enthousiast geworden door mijn eerste deelname. Ook geloof ik dat ik mezelf kan verbeteren als ik meer oefen op de wissels en meer train voor het hardloop- én zwemonderdeel.
Stiekem heb ik al gekeken of ik dit jaar nóg een triatlon kan doen. Of dat ook daadwerkelijk zal gebeuren? Wie weet lees je hierover meer in mijn volgende blog! In the meantime…. #ENJOYTHEDISTANCE